Mavi baştankaranın bahar keyfi

Onu ilk defa ocak ayında görmüştük. Pabuçderesi’nin kıyısındaki yüksek ağaçların üst dallarında dolanıyorlardı. Fark edebilmem pek mümkün değildi ama Allah’tan eşimin gözleri benden çok daha keskin ve bunlar gibi minik arkadaşları hemen fark ediyor. Kötü ışık koşulları ve uzak mesafeye rağmen birkaç kare alabilmiş ama sonuçlardan pek memnun kalmamıştım. Ocak ayından bu yana İğneada seferlerimizin…

Ormana sonbahar çizmek

İğneada Longozu içindeki Hamam Gölü’ne giden patikayı takip ederek göle ulaşmak tatmin etmeyince uzaklardan gelen dalga seslerine doğru yola devam etmek…

Okaliptus yolu

Eskiden iki otobüs yanyana geçerdi. Nasıl geçerdi bu daracık yoldan diye düşünüyorum şimdilerde. Yol mu daraldı yoksa bizler yollara sığmaz olduk?

Ağaç yerli yerinde… Şimdilik.

Birkaç kare fotoğrafladım.

İçime biraz rüzgar çektim. Biraz mavi, çokça yeşil ve günbatımı kızıllığı doldurdum ceplerime…

Yola koyuldum.

Feryadıma aks-i seda yok

Uçun kuşlar, uçun burada vefa yok;

Öyle akar sular, öyle hava yok;

Feryadıma karşı aks-i seda yok;

Bu yangın yerinde soğuk kül vardır.